gedichten
woorden en beelden
Een boom in het Annabos
Het is een feit dat mijn woorden en beelden uit dezelfde bron komen. Soms sluiten woord en beeld vrijwel naadloos op elkaar aan, zoals bijvoorbeeld het gedicht 'Tweede gezicht' en het schilderij 'I'm gonna look twice at you, until...'. In dit geval was het schilderij er iets eerder. In het Annabos in Ulvenhout zag ik een boom die vanuit een bepaalde hoek deed denken aan een gekruisigde Christus. In die tijd luisterde ik naar een CD van de 'Waterboys', waarop een nummer stond met de titel 'I'm gonna look twice at you, until I see the Christ in you'. Het gedicht werd geboren.
Tweede gezicht
bloedbanen, aderblauw
zachtroze vlees
valse noten
worden gekraakt
de boom
in onzichtbare steigers
toont een menselijk gezicht
alom vrolijkheid
getormenteerde bast
geboren om te sterven
de een na de ander
de een na de ander
de een
na de ander
Een fiere steen in Schotland
Een bewerkte steen in Schotland was de aanleiding voor het schilderij 'Peace of the Stones'. Het gedicht 'De steen' uit de bundel 'Aardetranen en andere Tekens', was er al eerder, maar ze komen toch goed bij elkaar. Ik heb meer stenenschilderijen, ook van rotscontouren voor de Schotse kust.
De steen
tekenen uit een schaduwenrijk
verbleekte nerven, oude vormen
vormen uit een andere tijd
verdroogde bladeren markeren
er het spoor van de terugweg
een gekerfde steen staat er
getekend door wijsheid
ik zie de steen en
verzin zijn geschiedenis
ter plekke
Zwarte vogels
Zwarte vogels intrigeren me. Ze komen door de jaren heen regelmatig voor op mijn schilderijen. In meerdere culturen is de zwarte vogel een boodschapper. Hij wordt geassocieerd met nare berichten, met de dood. Als ik de talloze kauwtjes in mijn omgeving moet geloven, sterft zo'n beetje iedereen en dat is natuurlijk ook zo, de dood staat iedereen voor ogen, alleen liever niet vandaag of morgen... Voorlopig zitten de kauwtjes iedere avond op een boomtak naar me te loeren en over me te roddelen, precies zoals op het schilderij 'Messengers'. Het gedicht 'De boodschapper' staat in de bundel 'Aardetranen en andere Tekens'.
De boodschapper
Zwarte vogel en ik
wij kennen elkaar
nog van vorig jaar
toen het donkerder was
zwarte vogel met een boodschap
een winterbericht
geen antwoord meer
opgerold in grijs
de buitenwereld buiten
'... bomen huilen bladeren...'
Thea Kanters, beeldend kunstenaar uit Breda, liet zich inspireren door een zin uit mijn gedicht 'Blikveld' uit de bundel 'Aan de andere kant' . Ze maakte deze treurende keramische boom met takken als hangende stompjes. De bladeren zijn waarschijnlijk al weggespoeld met het tranenwater...
'... een wild stromende rivier...'
Miek Vlamings, grafisch kunstenaar en textielvormgever uit Breda, maakte een wandkleed (vilt/wol/zijde e.a. materialen) op mijn gedicht 'De droom'. Hieronder een detail van het viltobject.
De droom
op donkere dagen als deze
stijgen er zwarte geuren op
twee bomen voeren een fluistergesprek
en ik mag het niet verstaan
de gouden deur onder de waterspiegel
staat uitnodigend op een kier
licht en kleur bereiken mij even
maar stuiten op mijn argwanende blik
er is een wild stromende rivier
ze draait, ze kolkt, ze sleurt mee
en laat me tijdelijk drijven
maar tenslotte omhelst ze me
opeens voel ik de angst
om woord en beeld te verliezen
ik wil dat ze er nog zijn
als ik morgen wakker word
nog meer woorden bij beelden
Zelf bedacht ik ook woorden bij beelden van andere kunstenaars, zoals bij de werken 'De monnik' en 'De trom' van Wick Akkermans (Breda), tijdens de expositie 'Gedicht in Uitvoering' in de bibliotheek in Breda.
Verstilde trom
de drum drumt en passen swingen
de trom slaat met straffe maat
dreigende ritmes vol betekenis
dwingen tot luisteren
over afstand en tijd
omgeven door stilte
klinkt die trom
tot hij niet meer klinkt
een getemde tamtam
stierf geluidloos in de verte
ontveld op het slagveld
of de fanfare ontvallen
een hol vat stom geslagen
boodschapper zonder boodschap
gepolijst door de tijd
aan oerkracht ingeboet
Zonder woorden
dikke muren werden neergehaald
praal en gedachten overmeesterd
stilte overstemt nu de gezangen
en de eeuwenlange nagalm van
rijkdom, macht en het hogere
pure eenvoud in oude mist
een schim nog, een herinnering
aan een roosvenster zonder uitzicht
aan krakende balken en grauwe steen
aan diep uitgesleten gangen
tot oude wachters werden ze
bewegingloos en zonder woorden
In naam van de Roos
Bij het keramische beeld 'De Naam van de Roos' van beeldhouwer Henk van Rooij (Eindhoven) maakte ik het gedicht 'Het Teken'. Het gedicht staat in de bundel: 'Aan de andere kant' .
Het teken
ik ontdek geen kleur
in de naam van deze roos
is ze eigenlijk wel echt en
wie wil zijn naam verbinden
aan haar bitterzoete geur?
tusen de ruines van macht en geld
liggen de roos, de schedels en de as
als voortekenen en herinnering
als baken voor v e r l o r e n gedachten
staat op de kruising een beeld
Een slooppand
Ooit had ik een atelier in een pand - een school uit de jaren zestig - dat op de nominatie stond om gesloopt te worden. Het zag er vrij naargeestig uit, met name het exterieur. Ik wist niet hoe snel ik naar binnen moest komen, en andersom weer gauw naar huis, maar toch... er is heel wat ontstaan in mijn atelier daar. Het gedicht 'Op de rand van de tijd' staat in de bundel 'Het geluid vervaagt'.
Op de rand van de tijd
't is een speciale plek, deze plek
met grijzen, okers, groenen en zwarten
een ontstaansplek, een ideeenrijk
geboorteplaats op de rand van de tijd
deze plek, spelonk van rafelig beton,
woestenij in een stadswoestijn
pijnlijke scherven, urine, barricaden
autobanden, vuilnis, stadsnomaden
zelfs de zon die niet echt verblijdt
uitgedroogd en beschimmeld tegelijkertijd
blakert het hologig karakas
tot een berg toekomstige as
soms spoelt de stank even weg
door de regen, een gebroken waterval
't is een speciale plek, deze plek
met grijzen, okers, groenen en zwarten